Column AM: Excuus dames!

Nu hoop ik toch van harte dat de zetduivel slaapt en de spatie in de kop van dit artikel wordt overgenomen. Want echt dames. Mijn oprechte excuses. De redactie laat haar columnisten vrij in wat zij schrijven. Maar hier en daar wordt een lichte suggestie niet geschuwd. Dus bij de jaarplanning werd fijntjes opgemerkt dat dit een speciaal nummer is: het nummer met de AM-topvrouwen.

Ik had dat liever niet geweten. Ik zag al weken van tevoren aankomen dat dit een probleem zou gaan worden. Wat moet ik daar nu in hemelsnaam over schrijven? Dat het wenselijk is dat vrouwen goed vertegenwoordigd zijn in de top van alle organisaties? Dat is net zo interessant als te schrijven dat de toren van Pisa scheef is. Echt, over dat thema “vrouwen” kan ik niets zinvols schrijven.

Alleen, misschien dit,  dat ik het jammer vind dat het weer gaat over de macht en de invloed die bepaalde mensen hebben. Ons voormalig bevriend staatshoofd Trump had veel macht en invloed. Ik associeer deze begrippen niet direct met iets positiefs.

Ook vind ik het jammer, dat er een specifieke groep mensen wordt uitgelicht. Wat in mijn beleving zelfs misschien iets stigmatiserends in zich heeft. Alsof het zijn van vrouw toch iets bijzonders is. Waarom wel een top 100 vrouwen en geen top 100 LHBTI-functionarissen in de financiële sector? Of de top 100-mensen met een lichamelijke beperking die ondanks die belemmering fantastisch in de top van onze sector meedraaien. Ik kijk wel uit om daarover iets op te merken in een column, want het in één column combineren van de begrippen “vrouwen”, “LHBTI’ers” en “lichamelijk getroffen mensen” is natuurlijk vragen om pek en veren.

Wanneer je zo nodig lijstjes wilt maken, waarom dan niet gewoon de top 100 mensen? Bijvoorbeeld de top 100 mensen die het afgelopen jaar iets hebben gedaan in onze sector waardoor we beter zijn gaan functioneren. Waardoor we ons veiliger zijn gaan voelen. Waardoor consumenten ons meer zijn gaan vertrouwen. Waarom niet? Omdat zo’n lijst lastig te maken is? Omdat het aantrekkelijker is om vriendjes te zijn met de machtigen in onze sector dan met aardige mensen die gewoon hun best doen om hun directe omgeving even ietsjes beter te maken?

Die “gewone” mensen, de mensen die echt het verschil maken, die zijn er veel in onze sector. Dat kunnen mannen zijn. Maar ook vrouwen. Mensen die hooggeschoold zijn. Of mensen die het van hun praktische kennis en vaardigheid moeten hebben. Maar bovenal mensen met een goed hart. Mensen die er in hun omgeving echt uitspringen, in plaats van zich belangrijk te voelen, omdat Linkedin een indrukwekkende functiebenaming laat zien.

Nee. Geef mij maar iets leuks om over na te denken. Over de schaalvergroting in onze sector bijvoorbeeld. Of over het belang van communicatie. Daar kan ik misschien iets mee. Maar een column over de 100 AM-topvrouwen daar kan ik echt niets mee.

Deze beurt laat ik dit keer even aan mij voorbij gaan.